Half april 2010 ligt het vliegverkeer dagenlang plat door de aswolk van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajoküll. Twee weken eerder ben ik samen met fotografen Fred Kamphues en Michi Schaefer op IJsland om het natuurgeweld vast te leggen. Net op tijd…

Als de berg barst
Het is niet makkelijk om de vulkaan te bereiken. Hij ligt onder een gletsjer, die door de bloedhete lava steeds verder opwarmt. Smeltwater stroomt met bakken tegelijk van de berg en blokkeert de enige toegangsweg omhoog. Hulpdiensten staan paraat om dagjesmensen in nood te helpen. Ze turven het aantal auto’s en mensen dat het gebied binnenkomt en weer verlaat. Nadat ze ons een lift over de inmiddels snelstromende rivier geven, zijn ook wij drie streepjes op de lijst. Al vraag ik me af wat we daar aan hebben, als de berg echt barst.

Vanaf de rivier is het nog een uurtje hiken de bergen in. Waanzinnig wat een uitzicht. Een lavafontein spuit honderden meters hoog in de lucht. Nieuw land in de maak. En net als je denkt dat het echt niet mooier kan… aurora borealis. Het noorderlicht werpt een groenige gloed over de nachtelijke hemel. ‘s Nachts is vooral de lavafontein goed te zien. Overdag de aswolk die de vulkaan nu al weken bijna onophoudelijk uitbraakt. Een aswolk die in Nederland nog tot veel trammelant zal leiden…

Tijdens onze trip naar IJsland ratelt Freds camerasluiter bijna onophoudelijk. De mooiste foto’s vind je hier.

Lees ook de reportage over de Eyjafjallajoküll in KIJK.