En als ik na 45 uur lessen en een hele batterij theorie-examens dan eindelijk dat felbegeerde vliegbrevet zou halen, wat doe ik dan? Vliegen natuurlijk! Groningen, Hoogeveen, Lelystad, Groningen bijvoorbeeld, de route die ik afgelopen vrijdag aflegde met mijn instructeur Roel Sloots en PPL-houder Erik Niezen. Geen rij voor de douane, niet wachten bij de gate en weg met stoelen zonder beenruimte. Dit is de wereld van de kleine luchtvaart…

Voor de verandering dit keer geen les in de Katana DA20, maar in de (voor de vereniging nieuwe) Piper Warrior met registratie PH-UGS. Wat een toestel! Veel stabieler in de lucht en op de grond maakt het meesturend voorwiel taxiën net zo makkelijk als het inparkeren van een auto in de stad.

We vliegen op vijftienhonderd voet een paar rondjes over het TT circuit in Assen, waar duizenden mensen hun kamp hebben opgeslagen voor de races dit weekend. Daarna door naar Hoogeveen voor touch & go’s en uiteindelijk een landing op de grasbaan. Na de koffie en uitsmijter in het vliegerscafé door met de tweede etappe van de tocht: over Meppel, Kampen en het pretpark Walibi naar de altijd drukke luchthaven Lelystad.

Koersje 60
Nederland is geen vliegland, behálve in de buurt van Lelystad. Klassieke en nieuwe vliegtuigen, van single engine propeller tot multi engine jets en heli’s; ze vliegen af en aan; een prachtig gezicht.

De laatste etappe neem ik voor mijn rekening: van Lelystad naar Eelde. Over de windmolens die ik normaal alleen door mijn autoruit zie, koersje 60 naar het noordoosten. Onderweg oefen ik de langzame vlucht en de klimvlucht naar vijfduizend voet. Daar zig zag tussen de wolken door om het toestel écht goed te leren kennen…

Eigenlijk zou ik vandaag naar Leer in Duitsland vliegen voor het trainen van landingen, maar de zijwind was te hard. Dat komt dus de volgende keer. Naast landen moet ik nog heel veel leren in iets minder dan veertig lessen. Daarna heb ik mijn Private Pilot License, mijn eigen vliegbrevet. Wat ik dan ga doen? Vliegen natuurlijk!